نمایش بی بی سی از جستجوی یک دختر مدرسه ای گم شده، مطالعه خام و تداعی کننده مهربانی است.
جسور، بداخلاق، خیرخواه. اینها سه کلمه هستند که به تصویر کشیدن شریدان اسمیت از جولی بوشبی، زنی که به شدت جستجوی جامعه را برای شانون متیوز، دختر نه ساله ای که در سال 2008 از املاک مورساید در دیوسبری ناپدید شد، هدایت می کند.
ربوده شدن شانون داستانی بود که جامعه محلی و در واقع ملت را تحت تأثیر قرار داد و صفحه اول هر روزنامه در آن زمان را به تصویر کشید. نتیجه جستجو پس از آن کشور را خشمگین کرد، زیرا معلوم شد که مادر خود شانون با عموی دوست پسرش توطئه کرده بود تا او را در یک نقشه ظاهری برای مطالبه پول جایزه ربوده کنند.
در The Moorside تمرکز اصلی نه ربوده شدن و نه دستگیری های بعدی، بلکه شکار خستگی ناپذیر شانون و نوع دوستی به ظاهر بی حد و حصر جولی بوشبی است. درام بیبیسی تصویری تلخ و خاطرهانگیز از املاک کوچک دیوزبری را به تصویر میکشد که ناگهان پلیسها و مردم محلی در حال بررسی سطلها و شانه زدن مزارع در تلاش برای یافتن شواهدی از سرنوشت شانون هستند. زمانی که جنایتی مانند آن جامعه کوچکی را به لرزه در می آورد، کاملاً احساس اضطراب جمعی را به تصویر می کشد. چه کسی فکرش را می کرد کنار ساحل در اخبار خواهد بود؟ پسر جولی می پرسد.
املاک است بنابراین در نقاط مختلف جولی در حال رعد و برق در جاده است - به نظر می رسد که او هرگز فقط راه نمی رود - و همسایه ها به سمت او می آیند و شایعاتی در مورد پرونده رد و بدل می کنند و به برنامه ریزی راهپیمایی ها برای افزایش آگاهی کمک می کنند. جولی در حال اجرای چنان عملیات نظامی با شکار است که جنگ قدرت بین او و دی سی کریستین فریمن، کارآگاهی که سیوبهان فینران بازی می کند (کلر کارترایت در دره شاد و اوبراین در داونتون ابی) شروع می شود.
جولی که مظهر عشق مادرانه است، از دیدن خوبی ها در مردم و خوشبین ماندن آنقدر ناامید است که از قبول رفتار عجیب کارن، مادر شانون (جما ویلان) امتناع می ورزد. در همین حال، دوست کارن، ناتالی، با بازی سیان بروک (شرلوک)، به طور فزاینده ای به او مشکوک است.
در یک صحنه بسیار ناراحت کننده، کارن شروع به رقصیدن با آهنگ زنگ کارآگاه، دختر چشم قهوه ای ون موریسون می کند. او به طرز عجیبی به خودش لبخند میزند در حالی که دی سی فریمن با گیج و گیج نگاه میکند، مثل بقیه ما به وضوح فکر میکند: آیا واقعاً یک مادر فقط چند روز پس از گم شدن فرزند خردسالش چنین رفتاری میکند؟ این، تقریباً غیرقابل باور، در واقع اتفاق افتاد . به طور مشابه، اتفاقی رخ داد که مرد پشت پیشخوان در مغازه ماهی و چیپس محلی کارن به خانواده اش یک شام رایگان داد، که او پاسخ داد: اوه. من باید یکی از بچه هایم را بیشتر مفقود کنم.
جما ویلان در به تصویر کشیدن کارن به عنوان کودکانه، به عنوان کسی که از اعماق خود خارج شده، فریب خورده و در واقع شروع به لذت بردن از شهرت داشتن یک فرزند گمشده می کند، بسیار متقاعد کننده است. در یکی از کنفرانسهای مطبوعاتی که میکند، نشسته است و یک خرس عروسکی را در آغوش میگیرد که فکر میکند احتمالاً مورد علاقه شانون است، و وقتی پوشش خبری در مورد دخترش را میبیند، با خوشحالی میگوید: او اکنون واقعاً مشهور شده است، اینطور نیست؟ شخصیت کارن بسیار هدفمند به عنوان احمق معرفی می شود تا شیطان.
با این حال، عملکرد اسمیت، یک تور دو نیرو است. در تمام اپیزود اول به نظر می رسد که چشمان او دائماً پر از اشک های ناامیدی هستند. او بی شرمانه بد دهن است، انتخاب او بولوک است، و به نظر می رسد بی روح و بدون آرایش است.
درست زمانی که ساعت به پایان می رسد و امید به امنیت شانون کم رنگ می شود، شایعه ای که در اطراف آسدا در حال پخش بود به جولی می رسد. شانون زنده پیدا شد. واکنش جولی انگار دختر خودش است: جیغ میکشد، با مشتش هوا را میکوبد، اجازه میدهد اشکها آزادانه روی گونههایش بریزند.
اما جولی می شنود که شانون در خانه عموی پدر ناتنی اش پیدا شده است و او له می شود. در هفته آینده شاهد جسارت، بداخلاقی و خیرخواهی بیشتر هستیم.